Η συλλογή αυτή γεννήθηκε περίεργα. Πριν από σαράντα+ χρόνια, κάποιος φίλος κοίταξε ένα κινέζικο ωροσκόπιο και μου είπε ότι είμαι... κουκουβάγια. Μου χάρισε και μία ασημένια σιγαροθήκη (τότε κάπνιζα) με ανάγλυφη κουκουβάγια στο καπάκι.
![](http://3.bp.blogspot.com/_mJ75zrG20lY/Rc7vLcgBIMI/AAAAAAAAASI/xJsi83MrZmw/s400/koukou+003.jpg)
Την μόνη κουκουβάγια που είχα στο σπίτι (είναι η δεύτερη από δεξιά, ανάμεσα στις ξύλινες) την είχα αγοράσει όχι λόγω πουλιού, αλλά λόγω δανέζικου design.
![](http://4.bp.blogspot.com/_mJ75zrG20lY/Rc7uqsgBILI/AAAAAAAAASA/m-Rg_YrslEU/s400/koukou+004.jpg)
Οι δύο κουκουβάγιες άρχισαν να πληθαίνουν όταν ο ίδιος φίλος διέδοσε και σε άλλους το κινέζικο παραμύθι. Άρχισαν όλοι να μου χαρίζουν κουκουβάγιες.
![](http://3.bp.blogspot.com/_mJ75zrG20lY/Rc7uJcgBIKI/AAAAAAAAAR4/ADCbgcnfKuM/s400/koukou+005.jpg)
Ο πιο τακτικός χορηγός της συλλογής είναι ο Γιάννης Μαρίνος που επί δεκαετίες μου χαρίζει από μία στην γιορτή μου. Ο πρόωρα χαμένος φίλος Αλέξης Ζακυθηνός, χρόνια πρέσβης στην Νότιο Αμερική, μου έφερνε εκπληκτικά δείγματα. Η φίλη Μαρία, αεροσυνοδός στην Άπω Ανατολή, επίσης.
![](http://1.bp.blogspot.com/_mJ75zrG20lY/Rc7tl8gBIJI/AAAAAAAAARw/dfmn5BqXLDQ/s400/koukou+006.jpg)
Άρχισα κι εγώ, σε κάθε ταξίδι μου, να φέρνω τουλάχιστον μία. Έτσι, χωρίς ιδιαίτερη επιμέλεια, δημιουργήθηκε μία συλλογή που έχει κομμάτια από όλες (μα όλες!) τις χώρες της γης και από τα πιο ετερόκλιτα υλικά.
![](http://4.bp.blogspot.com/_mJ75zrG20lY/Rc7tNsgBIII/AAAAAAAAARo/BKSgEOs1-Vs/s400/koukou+007.jpg)
Από κεχριμπάρι, ίασπι, νεφρίτη, ελεφαντόδοντο, μάρμαρο, χαλκό, πορσελάνη, σίδερο, κρύσταλλο, πανί, ασήμι, ξύλο, φτερά, πηλό, κόκκαλο φάλαινας... Υπάρχουν κομμάτια που στοίχισαν ένα ευρώ και άλλα πάνω από χίλια.
![](http://3.bp.blogspot.com/_mJ75zrG20lY/Rc7socgBIHI/AAAAAAAAARg/tywi7h8FzQ4/s400/koukou+010.jpg)
Αυτή είναι η παρέα της Άπω Ανατολής - περίτεχνες και χρυσοποίκιλτες.
![](http://3.bp.blogspot.com/_mJ75zrG20lY/Rc7sIcgBIGI/AAAAAAAAARY/JQ_85h875M0/s400/koukou+012.jpg)
Αυτές είναι οι κρυστάλλινες και διάφανες...
![](http://3.bp.blogspot.com/_mJ75zrG20lY/Rc7rzcgBIFI/AAAAAAAAARQ/F27UkpmBKkg/s400/koukou+013.jpg)
και τούτες από τα πιο περίεργα υλικά - συντηρητικές και μοντέρνες.
Είναι ενδιαφέρον ότι δεν υπάρχει λαός που να μην φτιάχνει απεικονίσματα της γλαύκας. Το μυθικό πουλί εμπνέει. Αν μάζευα γάτες (έχω και τέτοια συλλογή) ή σκύλους, δεν θα έβρισκα παντού. Στις κουκουβάγιες, σε κάθε τόπο, είχα πρόβλημα επιλογής.
________________________________
Υ. Γ1: Ζητώ συγγνώμη για τις φωτογραφίες - είναι πολύ πρόχειρες. Έπρεπε να στήσω ένα μικρό στούντιο - αλλά βαρέθηκα και τις τράβηξα με φλας.
Υ. Γ. 2: Προς Θεού, μην αρχίσετε να μου χαρίζετε κι άλλες - δεν έχω που να τις βάλω!
Υ. Γ. 3: Ο τίτλος, από τραγούδι της Λιλιπούπολης.
167 σχόλια:
Καλημέρα από τα πουλιά της νύχτας
Καλημέρα κι από μένα σε όλους και ιδιαίτερα στον οικοδεσπότη.
Η γλαύκα, σύμβολο της σοφίας νομίζω ότι σας ταιριάζει σαν έβλημα αγαπητέ κ. Δήμου.
Μόνο που στην περίπτωση σας θα πρέπει να την βάλετε μέσα σε μιά μεγάλη καρδιά.
Να είστε καλά που ομορφαίνετε τα πρωινά μας και την ζωή μας με το blog σας
Καλημέρα και καλή εβδομάδα.
Κομίζω γλαύκα εις Αθήνας!...
Καλημέρα καλή εβδομαδα.
Το σύμβολο της σοφίας και οι διάφορες συλλογές, χόμπυ.
Ενδιαφέρον θέμα θα μας απασχολήσει σήμερα.
"Είναι ενδιαφέρον ότι δεν υπάρχει λαός που να μην φτιάχνει απεικονίσματα της γλαύκας."
Καλημέρα και από εμένα.
Αυτό που θα με ενδιέφερε είναι τι συμοβολίζει σε κάθε λαό η κουκουβάγια και γιατί οι αρχαίοι Έλληνες την είχαν συνδέσει με την σοφία.
nikos dimou said....
Προς Θεού, μην αρχίσετε να μου χαρίζετε κι άλλες - δεν έχω που να τις βάλω!
Καλημέρα.
Αυτή εδώ δεν νομίζω ότι πιάνει πολύ χώρο.
Κουκουβάγια: Από τις εξαιρέσεις στην οικογένεια των πτηνών που (μαζί με τα άλλα αρπακτικά) έχει τα μάτια της μπροστά, για να εξασφαλίζει διόφθαλμη όραση και να βλέπει κατ' ευθείαν μπροστά, όπου βρίσκεται το υποψήφιο θύμα της. Με την γωνία σύγκλεισης των βολβών της υπολογίζει ο εγκέφαλός της (όπως και ο δικός μας) πολύ καλύτερα την απόσταση από ένα αντικείμενο στο οποίο εστιάζει.
Στην μορφολογία του προσώπου της μάλλον αναγνωρίζουμε αυτή την διαμόρφωση ως κάτι οικείο, ίδιον όντος που βρίσκεται ψηλότερα στην κλίμακα της εξέλιξης από τα άλλα πτηνά, ζώου που διώκει περισσότερο παρά διώκεται.
Υπέροχη συλλογή.
Αν και η κουκουβάγια είναι προάγγελος κακού (στα χωριά ακόμη τις πετροβολούν όταν καθίσουν στα κεραμίδια του σπιτιού) σαν πτηνό εμπνέει κάποιο σεβασμό. Ίσως γιατί το έχουμε συνδέσει με την σοφία.
Αλλά κι ο μπούφος μήπως κουκουβάγια δεν ήταν? Αυτόν γιατί τον ταυτίσαμε με την ανοησία..?
Τελος πάντων.. Καλημέρα!
Και κάτι για τον blogger:
Προσέξατε ότι η πρώτη φωτογραφία στην σελίδα του post εμφανίζεται με ψηφίδες;
Όταν πάει κανείς στο link της, η εικόνα είναι κανονική.
Υποθέτω: στην αναγωγή που γίνεται από την σε πλήρες μέγεθος ανεβασμένη εικόνα, όταν υπάρχει συγκεκριμένη σχέση αναγωγής αρχικών διαστάσεων προς τελικές διαστάσεις (σε pixels), κάτι χαλάει στην συνταγή. Bug?. Κάτι λέει και ο Mickey στο blog του για τα avatar και τις διαστάσεις που πρέπει να έχουν σε pixels για να φαίνονται καλύτερα (ισχύει και για το δικό μου avatar, που πρέπει να το τροποποιήσω). Έχει σχέση;
Και κάτι για τη νύχτα:
Τη μέρα γίνεται η συλλογή και τη νύχτα η αποθησαύριση των εμπειριών (είναι ίσως και ένας λόγος που κοιμόμαστε).
Άλλη μια σχέση της νύχτας με τη σοφία.
... Εξ ου και σε πολλούς έχει συμβεί επανειλημμένως να κοιμηθούν με ένα πρόβλημα και να ξυπνήσουν με τη λύση του.
Καλημέρα! Αλλαγή διάθεσης βλέπω ,η λύπη μάλλον πέρασε στο χθες.
Πολύ όμορφες! Ευτυχώς, η μόνη που λείπει είναι μια αληθινή ,ταριχευμένη. Πάντως παρόλο που δεν τις τρώνε τις κουκουβάγιες οι άνθρωποι,έχουν βρει και για αυτές δικαιολογία για να τις αντιπαθούν: η φωνή τους λένε φέρνει κακοτυχία (του γκιόνη βασικά ,αλλά επειδή είναι δύσκολο να τις ξεχωρίσεις την πληρώνουν και αυτές.)
Αχ πως ζηλευω την συλλογη σας!
Εγω συλλεγω σελιδοδεικτες λογω της βιβλιοφαγειας μου.
@ aliki
Κοίτα να δείς! Μια φίλη μου εχει μια ίδια συλλογή. Τους πιο απλούς σελιδοδείκτες τους μάζεψε σε ένα βιβλίο και κάθε σελίδα είχε τον δικό της. Για να μη μένει μόνη όπως λέει..
Το βιβλίο το τοποθέτησε στο σαλόνι και είναι πραγματικό κόσμημα. Δεν θυμάμαι τίτλο και συγγραφέα αλλά και τηλεφωνικός κατάλογος να είναι πάλι όμορφο μοιάζει.
Καλημέρα και καλή εβδομάδα!
Το 2ο υστερόγραφο μάλλον κρίνετε απαραίτητο γιατί βλέπω τις κουκοβάγιες να ξαπλώνουν στα κρεββάτια!
Να γίνω και λίγο εριστικός!
Να χαρίσουμε στο γνωστό έντομο...ζζζζζ το δικό του πουλι....έναν ωραίο μνπούφο!
εγω θυμαμαι η πρωτη κουκουβαγια που ειδα ηταν μια τεραστια ταριχευμενη μεσα στην βιτρινα της βιβλιοθηκης στην κεντρικη αιθουσα του δημοτικου σχολειου μου
μετα, η αμεσως επομενη ειναι εκεινη που βρισκεται τυπωμενη στο οπισθοφυλλο καθε βιβλιου στα δημοσια σχολεία (χωρις πλακα, ωραιο γραφικό)
και επισης, εχω δει και αληθινη μικρη κουκουβαγια, να κατεβαιανει σε στυλο κοντα στο σπιτι μου και να κανει κου-κου
στα αληθεια παντως κανει "κουκουβάου", οχι μονο κουκου
@ΝΔ
αληθεια, η μπλε ζωγραφισμένη, μεγάλυτερη απο ολες στα δεξιά, στην τεταρτη φωτό, (με τα τεραστια μάτια) απο τι υλικό, πορσελάνη?
Με την γωνία σύγκλεισης των βολβών της υπολογίζει ο εγκέφαλός της (όπως και ο δικός μας) πολύ καλύτερα την απόσταση από ένα αντικείμενο στο οποίο εστιάζει.
-------------
..ισως ειναι το μονο πουλι που θα μπορουσε να μαθει τριγωνομετρια!!!
Πολύ ωραία η συλλογή σας. Η μαμά μου συλλέγει τσαγιέρες. Όταν ήμουνα μικρή δεν με άφηνε ποτέ να παίξω με αυτές. Τώρα που έμαθε με το ίντερνετ με βάζει να τις παραγγέλνω από όλο τον κόσμο.
Πολύ να ήθελα να έχω μια συλλογή, αλλά επειδή είμαι με μια βαλίτσα στο χέρι, δεν μπόρεσα ποτέ.
anula
η μεγάλη στην 4η φωτό είναι πορσελάνη ζωγραφισμένη στο χέρι από τη Φλωρεντία.
Stavros P (isisdoros)
ωραία και δύσκολη φωτογραφία!
Στον κήπο του Ψυχικού έρχονται συχνά κουκουβάγιες και γκιώνηδες. Παρόλο που είναι τόσο κοντα στην Αθήνα συμβαίνει εκεί επάνω στον λόφο να υπάρχουν σπίτια με συνεχόμενους μεγάλους κήπους που σχηματίζουν ένα αυτοσχέδιο πάρκο. Έρχονται λοιπόν πολλά πουλιά - πιο πολλά από τα Κιούρκα. Κοτσύφια, σουσουράδες, κοκκινολαίμηδες, ακόμα και αηδόνια την άνοιξη.
Eirini said...
Το αηδόνι λένε σε μεθάει όταν τραγουδάει ... Νομίζω δεν έχω ακούσει ποτέ στη ζωή μου.
-------------------
Ακούστε τα ΕΔΩ
Καλημέρα σε όλους!
Επέστρεψα από ένα θαυμάσιο Σαββατομύριακο στην εξοχή και, τι ωραία σύμπτωση, μιλάμε για κουκουβάγιες και για άλλα πουλιά.
Ο οικοδεσπότης θυμήθηκε και τη Λιλιπούπολη, θαύμα.
Χμ..... τα αηδόνια δεν είναι και τόσο "καλα" πουλιά. Το κακό με αυτά είναι πως καλαηδούνε την νύχτα.... και μάλιστα αρκετά δυνατά. Αμά κάτσει κανένα κοντά στο παράθυρό σου μπορεί και να μην σε αφήσει να κοιμηθείς!
Οταν το '83 μετακομίσαμε στην άκρη της ανατολ.Θεσ.κης στη θάλασσα, είχε κοντά μας (κι ακόμα έχει) ένα μικρό δασάκι. Την άνοιξη ακούγαμε ταηδόνια αλλά και τις κουκουβάγιες (αραιότερα). Τώρα που πυκνοκατοικήθηκε η περιοχή, δυστυχώς μόνο τ αναπολούμε...
@eirini.
Ο Νίκος έχει γράψει ένα υπέροχο (τι πρωτότυπο!) κείμενο για το αηδόνι. Δεν θυμάμαι σε ποιό βιβλίο του είναι.
Μετά την ανάγνωση του θα νιώθεις πως έχεις ακούσει του κόσμου όλου τα αηδόνια..
Το απόγευμα θα ξέρω σε ποιό βιβλίο, αλλά είναι σίγουρο πως ο Γάτος θα με προλάβει!
Ο πατέρας μου θεωρούσε τις κουκουβάγιες ως προάγγελους θανάτου. Κάποτε τις ακούγαμε και στο Καλαμάκι (όταν δεν είχαν ακόμη κτιστεί πολυκατοικίες). Στη Φλάνδρα που ζούμε τις ακούμε επίσης συχνά - δεν μας τυχαίνει βέβαια κάποιο κακό κάθε φορά ...
Να περνάτε καλά ...
!!!!!!!
Το έγραψα πριν χωρίς να κάνω refresh πρώτα! Και είπα το ίδιο για την 'ακρόαση'!
Παλιά η Αττική είχε πολλές κουκουβάγιες. Που πήγαν;
Tι κάνει έναν άνθρωπο να ξεκινά μια συλλογή?
και τι είναι τάχα οι συλλογές μας?
Με βεβαιότητα διατηρούν την ενάργεια της μνήμης.
Με βεβαιότητα μας βοηθούν να βρίσκουμε ένα λόγο για διάφορες διαδρομές και βήματα που δεν θα κάναμε.
Με βεβαιότητα είναι ένα χομπυ που μαθαίνει κανείς από μικρός και άλλοτε συνεχίζει άλλοτε όχι.
Οι συλλογές όμως νομίζω έχουν μια διάσταση περίπλοκη που αξίζει να μας βάλει σε σκέψεις.
Η δικη σας συλλογή πολύ ενδιαφέρουσα και ωραία. Αλλά για τη φιλοσοφία της συλλογής τι θα λέγατε?
Athanasia καλώς όρισες!
Πάμε Λιλλιπούπολη;
ΕΔΩ
Eleni63
Δεν υπήρξε "φιλοσοφία της συλλογής".
Ούτε καν αρχική πρόθεση.
Προέκυψε από τυχαίο γεγονός και μεγάλωσε αυτόνομα και βαθμιαία σε 45 χρόνια...
Η δική μου πραγματική συλλογή είναι των βιβλίων.
Όσο περνούν τα χρόνια όλο και περισσότερα πουλιά θα φεύγουν από τα δάση και θα "εισβάλουν" στα περίχωρα των πόλεων.Η πρώτη μεγάλη εισβολή των τελευταίων χρόνων ήταν αυτή των δεκοχτούρων, ακολούθησαν τα κοτσύφια τα ψαρόνια και οι κάργες. Τα πουλιά κυνηγήθηκαν και κυνηγιόνται ανελέητα στην εξοχή. Ίσως νιώθουν μεγαλύτερη ασφάλεια, και κάποια πιο εύκολα βρίσκουν τροφή.
Πρίν απο αρκετά χρόνια είχαμε βρεί ένα μικρό μπούφο στην Πεντέλη. Ο φίλος μου τον κρατησε για κατοικίδιο κει είχε μάθει να στέκεται στον όμο του ακίνητος σαν βαλσαμωμένος. Κάποια στιγμή που τον είχε δεμένο στο "κλαδί" του κάτι έγινε και έσπασε το πόδι του. Δεν γινόταν τίποτα ιατρικά και έτσι έγινε ευθανασία. Κρίμα.
Για να πάμε και στα αϊδόνια.
Εντυπωσιακές είναι οι φωλιές των αϊδονιών, της είδα πρώτη φορά στο ποταμό Αχέρωντα. Μικρές και στρογγυλές κρεμόντουσαν πάνω απο τα νερά κρεμασμένα σε λεπτά κλαδάκια ιτιάς να τα πηγαινοφέρνει ο άνεμος.
Το δραματικό βέβαια είναι ο τρόπος επίσκεψης με καϊκια που έκαναν φοβερό θόρυβο και μόλυναν το περιβάλλον με καυσαέρια από μαζούτ. Δεν νομίζω ότι θα αντέξουν για πολύ τα αϊδονάκια εκεί. Γιατί άραγε να καταστρέφουμε ότι ωραίο έχουμε σε αυτή τη χώρα;..
Κι εκεί που νόμιζα ότι αυτό το σπίτι ήταν γεμάτο γάτες, τελικά είχα κάνει λάθος. Ήταν γεμάτο ... κουκουβάγιες! ;-)
Η ιερή γλαυξ (έχω την αίσθηση ότι) εκτός από σύμβολο της θεάς Αθηνάς, είχε προταθεί να γίνει κι ένα από τα σύμβολα του νεοσύστατου τότε ελληνικού κράτους. Ίσως είναι κι αυτός ένας λόγος για τον οποίο το συμπαθές πτηνό βρίσκεται στην ελληνική έκδοση του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος.
Άσχετο σχόλιο:
To www.flash.gr διεξάγει ψηφιακή δημοσκόπηση για την "καύση των νεκρών", με εντυπωσιακά μέχρι στιγμής αποτελέσματα! (76% υπέρ!)
ΝΔ,
Καθώς αισθάνομαι απόγονος των άγριων Λιλιπούα, χαίρομαι να συναντώ συμπατριώτες Λιλιπουπολίτες...
EnPlw said...
@ somebody
πιθανως να εννοειτε το " ο τρελος με τα πουλια" απο το "παρ'ολ'αυτα" (εκδοσεις νεφελη)
------------------------------
Όχι - είναι αύτό στο link που έδωσα στο σχόλιο
12 Φεβ 2007 12:26:00 μμ
Επειδή με συγκίνησε πολύ το κείμενο με τα αηδόνια, αισθάνομαι την ανάγκη να αναφέρω μια φωνή που μου θυμίζει αηδόνι, δηλαδή μια φωνή βελούδινη και με διαύγεια, αυτήν της Kathleen Ferrier.
Tην ξανακούσαμε το Σάββατο το βράδυ από ένα μαγικό CD που εκδόθηκε το 2003 για τα 50 χρόνια από τον πρόωρο θάνατό της, ενώ έξω φυσούσε δυνατά κι η θάλασσα είχε αγριέψει.
Γατούλη, έχεις μετρήσει από πόσες κουκουβάγιες αποτελείται η συλλογή σου;
Πάντως δεν εκπλήσσομαι καθόλου που τις βλέπω εντός scrinium. Αν δεν ήταν έτσι, θα ήταν αφανισμένες!
;-)
Ο somebody μπερδεύει τις αναφορές σε κείμενα που παρατίθενται ως δεσμοί με τις αναφορές στα βιβλία που περιέχουν κείμενα. Δεν είναι ένας Σωτήρας των Σωτήρων μηδέ και Φινλανδός - και ουδέποτε θα αποβεί. Ανίκανε Νεοέλληνα μηδαμινέ και ανέσπερε. Μα να αυτενεργήσουμε. Να διενεργήσουμε μία ΜΚΟ μέσω ετούτης για να διαφωτίσουμε και να επιμορφώσουμε τον somebody ώστε να μην ξεφεύγει ο νους αλλά να συγκεντρώνεται ως άνθρωπος προσηνής και ευθύβολος στο αντικείμενο που εμπίπτει εντός της όρασης του. Να γίνει Έλληνας.
Αρχαίος said...
Πρίν απο αρκετά χρόνια είχαμε βρεί ένα μικρό μπούφο στην Πεντέλη. Ο φίλος μου τον κρατησε για κατοικίδιο...δεν γινόταν τίποτα ιατρικά και έτσι έγινε ευθανασία. Κρίμα.
Τελικά, άλλος είχε το όνομα κι άλλος είχε τη χάρη!
Κρίμα
Εγραψε ο ΝΔ:
οι σύγχρονοι καλλιτέχνες, οι τωρινοί ποιητές, δεν θα καταδεχόντουσαν βέβαια ένα αηδόνι!"
ποσο δικιο εχετε...
@αρχαιε
ολοι και ολες εχουμε ενοχες ιστορίες σχετικα με βασανισμο ζώων...
και μεγαλωνοντας περιμενεις καποιος να βαλει μυαλο αλλα που...
"Τ’ αηδόνια δε σ’ αφήνουνε να κοιμηθείς στις Πλάτρες.
Αηδόνι ντροπαλό, μες στον ανασασμό των φύλλων,
συ που δωρίζεις τη μουσική δροσιά του δάσους
στα χωρισμένα σώματα και στις ψυχές
αυτών που ξέρουν πως δε θα γυρίσουν.
Τυφλή φωνή, που ψηλαφείς μέσα στη νυχτωμένη μνήμη
βήματα και χειρονομίες. δε θα τολμούσα να πω φιλήματα.
και το πικρό τρικύμισμα της ξαγριεμένης σκλάβας"
"Αηδόνι ποιητάρη"...
Ο ένας ποιητής (Γ.Σ.) εξυμνεί τον άλλο!
Μια κουκουβάγια δεν θα βάψει ποτέ ρόδο, δε θα μαγέψει την ξεχασμένη νύχτα. Μια κουκουβάγια θα επαναλαμβάνει μόνο τη ρουτίνα του ύπνου και της παρατήρησης. Οι τωρινοί ποιητές δε κι οι σύγχρονοι καλλιτέχνες είναι άσχημοι -από ντροπή δεν αγγίζουν οτιδήποτε θεϊκό. Εκπροσωπούν κι αυτοί επάξια την κενότητα της εποχής μας.
Athanasia μετράω σημεία:
Brel
Λιλιπούπολη
Kathleen Ferrier
αρχίζω και υποπτεύομαι πως είστε το alter ego μου...
Mεγάλη μου τιμή!
Παστρικιά said: Μπλα μπλα μπλα μπλα Μπλα μπλα μπλα μπλα Μπλα μπλα μπλα μπλα...
New troll(ey) in town.
Υπάρχει ένας ινδιάνικος μύθος για την κουκουβάγια.
Στην αρχή του Κόσμου ο Δημιουργός των Πάντων έδινε σε κάθε ζώο χωριστά τη μορφή που αυτό ζητούσε. Ενώ στα χέρια του έπλαθε το κουνέλι -το οποίο επιθυμούσε μακριά πόδια- παρατήρησε πως η κουκουβάγια περίμενε τη σειρά της σ' ένα δέντρο παραδίπλα χαζεύοντας τον να εργάζεται.
Θυμωμένος της ζήτησε να γυρίσει από την άλλη μεριά γιατί δεν επιτρεπόταν να τον παρατηρεί εν ώρα εργασίας. Αυτή αυθάδης και ανυπάκουη φώναξε πως είναι ελεύθερη να κάνει ό,τι θέλει.
Τότε ο Δημιουργός άφησε κάτω το κουνέλι κι άρπαξε το πουλί. "Ζήτησες μακρύ λαιμό σαν του κύκνου;" Μπουμ μία στο κεφάλι κι ο λαιμός της χώθηκε μες στο σώμα της. "Κόκκινα φανταχτερά φτερά;" Πήρε λάσπη από χάμω και πασάλειψε το φτέρωμά της. Από την τρομάρα της η κουκουβάγια γούρλωσε τα μάτια της τόσο που μεγάλωσαν και πήραν σχήμα στρογγυλό. Τέλος της τράβηξε τα αυτιά και φώναξε:
"Τώρα έχεις και μεγάλα αυτιά για να ακούς όταν σου μιλούν. Επιπλέον θα κοιμάσαι όλη τη μέρα και θα ξυπνάς τη νύχτα, όταν εγώ ξεκουράζομαι -έτσι δεν θα με ξαναδείς ποτέ".
Κουκουβά;
Εγω δεν μαζευω τιποτα, εκτος απο αρκετα βιβλια που δεν μπορω να πεταξω. Ποτε δεν ειχα πολυ χωρο να κανω μια συλλογη. Ξεκινησα με τα γραμματοσημα, αλλα συντομα τα παρατησα οταν εγινα 12. Ξερω οτι τα περισσοτερα ατομα κατι μαζευουν, αλλα εγω μαλλον ειμαι παραξενος. Το μονο που μαζευω ειναι φωτογραφιες που βγαζω ο ιδιος. Κι'αυτο το ειχα σταματησει για μια δεκαετια μεχρι που πηρα μια digital camera.
Αχ, τι πρόβλημα είναι τα τρόλια!
@ Dion.M
Αχ βρε Dion.M με πρόλαβες με το σχόλιό σου.
Αυτό το ρητό που έχω γραμμένο στο blog μου θα ήταν το καταλληλότερο σχόλιο γι' αυτό το post.
Κάτι σαν σπιτικό προϊόν που θα έφερνα δώρο στον οικοδεσπότη.
@ doncat
Γενικώς, ένα πλάσμα που συγκεντρώνει τέτοια ποικιλία συμβολισμών δεν μπορεί παρά να είναι της σοφίας.
'Οπως άλλωστε κι ο σοφός αποτελεί για άλλους σύμβολο σωτηρίας και για άλλους κίνδυνο ή στην καλύτερη περίπτωση ενόχληση.
Σας χαιρετώ
Πολυ ομορφη συλλογη.
Σχετικα με τη σοφια,δεν πιστευω στη σοφια.
Για να πέσει το τείχος της βλακείας δεν χρειάζεται - σε ποιον να χρειάζεται άραγες- να σπάσει ούτε ένα κεφάλι λογικών επάνω του. Ένα συμπέρασμα που δεν έβγαλα κάποτε και προσφάτως δεν το ξαναθυμήθηκα.
Νομίζω ότι ταιριάζει σε πολλές περιπτώσεις.
Χαίρεται...
Εμένα πάλι μου αρέσει να πετάω!(όχι ο ίδιος ρε, πράγματα -εννοείται άχρηστα και δεν εννοώ τα σκουπίδια... Πράγματα που κάποιοι τα θεωρούν σημαντικά διότι "κάποια στιγμή μπορεί να σου χρειαστεί...". Άσε μας ρε άνθρωπέ μου...)
Διάφοροι στο σπίτι ασχολούνταν ανέκαθεν με συλλογές: άλλος μάζευε περιοδικά, άλλος νομίσματα, φωτογραφίες, αυτοκινητάκια κλπ.
Εγώ δεν πιστεύω στην έννοια του "συλλέγειν". Δεν θέλω να κουβαλάω αποσκευές πάνω μου, που να μακραίνουν στον χρόνο(ίσως επειδή δεν έχω κάτι καλό να θυμάμαι μέχρι σήμερα).
Θέλω να είμαι μονίμως "light" -να μην εξαρτώμαι από τίποτα.
Η μόνη συλλογή που έχω είναι 5-6 κούπες του καφέ και ξεκίνησε πολύ πρόσφατα(το 2004 και για ευννόητους λόγους) -αλλά λέγεται αυτό συλλογή;
Μου αρέσει πάντως να χαζεύω συλλογές άλλων -καλή ώρα.
"Γλαυκώπηξ" δεν χαρακτηριζόταν η Αθηνά Παλλάδα από τον Όμηρο;
ΥΓ.: Δεν συνηθίζω να εκφέρω γνώμη για κείμενα του ΝΔ, το να πεις "τι ωραίο κείμενο" είναι κοινότοπο, και ύστερα δύσκολα εκφράζω προσωπικά συναισθήματα (ένα είδος...δυσκοιλιότητος και αυτό).
Αλλά το κείμενο για τα αηδόνια είναι ένα υπέροχο ποίημα ειπωμένο σε πεζό λόγο και μελοποιημένο με τον ίδιο το σκοπό των αηδονιών.
Και η τελευταία παράγραφος, απροσδόκητα υπερβατική, δρασκελά με χάρη το φαινομενικά τεράστιο κενό ανάμεσα σε μικρές όμορφες λεπτομέρειες μίας μπλε σφαίρας χαμένης στον ωκεανό του σύμπαντος και το ρωμαλέο (και πάντα ατελές) έργο αναζήτησης νοήματος στην δημιουργία.
Luke skywalker,
θες να συγκατοικήσουμε? Μη σου πω να παντρευτούμε κιόλας:)
Ο φίλος μου προχτές έφερε σπίτι ένα τηγάνι από τα σκουπίδια! Είχε μαζέψει κ ένα καναπέ αλλά επειδή κατάλαβε ότι θα του έφερνα το προαναφερθέν τηγάνι στο κεφάλι, τον ξαναπήγε πίσω.
Να σημειώσω εδώ ότι ξεκίνησε μεν(η συλλογή(;)με τις κούπες), αλλά δεν ξέρω αν θα συνεχιστεί ούτε και με ενδιαφέρει...
(μπα -μάλλον καταδικασμένη είναι να μην αυγατίσει άλλο)
@zoi20:
Φίλος-ρακοσυλλέκτης;;;
:-)))
Καλά είστε οπωσδήποτε απίθανη περίπτωση. Δεν σας έλεγε εσάς η μαμά σας πιο μικρή "να βρείς έναν πλούσιο άντρα, να τον διπλαρώσεις, να σε αφήσει έγκυο...κλπ.κλπ.;"
Αν όχι, τότε να παντρευτούμε -αύριο κιόλας!(και να μου φιλήσετε τη μαμά, σταυρωτά!)
Από το "Ινστιτούτο Αποκρυπτογράφησης της Γλώσσας και της Eυφυΐας Πτηνών, Τετραπόδων και Ερπετών" της Βοστώνης, αντέγραψα το παρακάτω σχετικό, νομίζω, κείμενο, το οποίο παραθέτω σε μετάφραση:
"Με την εικόνα μου θεωρώ πως δεν είμαι συμφιλιωμένη ακόμα. Μοιάζω πιο πολύ με αρουραίο που έχει δυο πόδια, ράμφος και φτερά, παρά με οτιδήποτε άλλο.
Ίσως έχω πάρει τη μορφή της τροφής μου, όπως οι σύγχρονοι Αμερικάνοι, αλλά και άλλοι πλούσιοι λαοί.
Με το μυαλό μου τα πάω καλύτερα, αν και είναι αλήθεια ότι υπάρχει συγγένεια με τους μπούφους.
Όσο για τη σοφία, νομίζω τα παραλένε λίγο τα άλλα ζώα και ιδίως οι άνθρωποι, αφού και εγώ νυχτόβια είμαι και όπως είναι γνωστό όποιος τη νύχτα περπατεί λάσπες και ... άντε μην το συνεχίσω.
Βέβαια, τα βράδια μ' αρέσει να πηγαίνω εκεί που έχει φως, κοντά στα σπίτια, γιατί εκεί μαζεύεται και το κινούμενο φαγητό μου και το βλέπω και καλύτερα. Μερικές φορές πέφτω πάνω σε ολονύκτια πάρτυ ανθρώπων και άλλες φορές σε ολονυκτίες γύρω από ετοιμοθάνατους.
Ύστερα από χρόνια έρευνας κατέληξα στο συμπέρασμα ότι ο κόσμος με έχει συνδέσει με τις συχνές εμφανίσεις μου στη δεύτερη κατηγορία ολονυκτίας και γι' αυτό μου πετάνε πέτρες.
Έτσι και εγώ ξαναγυρνώ στο δάσος, καταδικασμένη να μεγαλώνουν κι άλλο τα μάτια μου για να βλέπω στο ημίφως του φεγγαριού και να ασχημαίνω κι άλλο.
Αλλά αυτό που εγώ θεωρώ κατάρα και εμφανισιακώς ένα εξελικτικό ατύχημα, οι άνθρωποι το προβάλλουν στο μυαλό τους σαν ένδειξη εσωτερικότητας και μεγάλης πνευματικότητας. Τι κακό μ' αυτά τα ζώα (σημ. τους ανθρώπους) να προβάλλουν τα πάντα μέσα στο μυαλό τους και να μην μπορούν να ξεφύγουν από αυτό;
Σίγουρα με ταυτίζουν με τον εαυτό τους γιατί με ζωγραφίζουν και με αναπαριστούν παντού, σε όλο τον κόσμο και αυτό είναι νομίζω που το λένε ειδωλολατρεία και το εξασκούν άπαντες, είτε δέχονται είτε όχι την ύπαρξη Θεού. Καλό είναι! Αφού τη βρίσκουν έτσι!
Κουκου - βαουυουουου
(Αυτό έμεινε αμετάφραστο)
takis vasilopoulos said...
Πολυ ομορφη συλλογη.
Σχετικα με τη σοφια,δεν πιστευω στη σοφια.
-------
Να υποθέσω ότι δεν πιστεύεις ούτε στους φίλους της;
Το λεξικό πάλι γράφει:
σοφία, η, ουσ. 1. ικανότητα κάποιου να χρησιμοποιεί τις γνώσεις και την πείρα του για να κάνει λογικές κρίσεις και να παίρνει σωστές αποφάσεις, φρόνηση...
Άλλα τα μάτια του λαγού και άλλα της κουκουβάγιας takis/.
Εγώ πάλι κάνω συλλογή από παπούτσια (αθλητικά αλλά και καθημερινής χρήσης).
Alogaki said...
Γατούλη, έχεις μετρήσει από πόσες κουκουβάγιες αποτελείται η συλλογή σου;
------------------------
Δεν έχω ιδέαν. Και δεν έχω καμία πρόθεση να τις μετρήσω.
Η έννοια συλλογή είναι εδώ καταχρηστική. Σχεδόν ήρθαν μόνες τους.
Συλλογή είναι τα βιβλία. Αλλά ούτε αυτά ξέρω πόσα είναι - γιατί δεν μπορώ να τα μετρήσω.
Θα μου μεινει αξεχαστη η εικονα της ολολευκης κουκουβαγιας που ειδα στο ζωολογικο κηπο της RANUA στην Φινλανδια.
Η κουκουβαγια αυτη ζει μονο σε πολυ ψυχρα μερη.
Ακινητη και ηρεμη παρα τις φωνες μικρων παιδιων,με τα μεγαλα ματια της γεματα απορια κερδισε πολυ ευκολα την συμπαθεια ολων των επισκεπτων.
Εδω μπορειτε να θαυμασετε καποια γκριζα κουκουβαγια
http://www.ranuawildlife.fi/?deptid=6892
δυστυχως η λευκη σταρ κουκουβαγια
μαλλον ζητησε δικαιωματα δημοσιευσης....
Anula και Alogaki
Ο φίλος με τον μπούφο δεν είναι καθόλου "μπούφος" αγαπάει πολύ τα ζώα και ειδιαίτερα τις γάτες σαν τον οικοδεσπότη μας (εγω είμαι με τους σκύλους. Για πολλά χρόνια είχε ένα σκαντζόχερο που είχαμε μαζέψει πάλι μαζί! από ένα οικόπεδο, μας είχε ταράξει στο δάγκωμα ο αθεόφοβος, αλλά από αγάπη!!. Όταν γέρος και ανήμπορος έφτανε το τέλος του προσπαθούσε φιλότιμα να σηκωθεί για να σε δαγκώσει.
Ο αγαπημένος του γάτος πέθανε πρόσφατα, είχε πάθει παραλυσία και ο φίλος αρνήθηκε να του κάνει ευθανασία, σταμάτησε τη δουλεία του, τον τάιζε με σύριγγα και τον περιποιόταν μέχρι το τέλος του.
Άρα για τον μπούφο μάλλον δεν θα γινόταν τίποτα καλύτερο (τότε δεν πρέπει να υπήρχε και το κέντρο προστασίας αγριών πτηνών)
-Σημείωση- Ο μπούρος είναι αρπακτικό σαρκοφάγο τον ταϊζανε ωμό κιμά.
Οι κουκουβάγιες της βιτρίνας ευτυχώς δεν έχουν τέτοια προβλήματα.
Και μια που μιλάμε για συλλογές.
Όταν ήμουν στη Γερμανία άρχισα να μαζεύω ποτήρια μπύρας (αρχικά ήταν απο αυτές που έπινα!)
Υπάρχουν εκεί άπειρες παραλλαγές ποτηρίων μπύρας. Ουσιαστικά κάθε φίρμα έχει τα δικά της ποτήρια και υπάρχουν αμέτρητες εταιρίες που παράγουν μπύρα είτε στη Γερμανία είτε στις γύρω χώρες. Σε αυτά δεν υπολογίζω αρκετά διαφημιστικά (σκαλιστά με καπάκι κ.λπ) που μου έκανα δώρο φίλοι που ήξεραν το χόμπι μου.
Κάποια στιγμή σταμάτησα για λόγους χώρου. Σήμερα καταλαμβάνουν αρκετά ντουλάπια και βιτρίνες του σπιτιού.
Γεια σας! Κύριε Δήμου, απορώ πώς δεν μπήκατε στον πειρασμό να μετρήσετε τις κουκουβάγιες σας (αν και με φλας, πάλι ωραίες οι λήψεις). Χμ, χαρακτηριστικό του ζωδίου σας θα είναι(το οποίο αγνοώ). Εγώ στη θέση σας, θα τις είχα σίγουρα μετρήσει!
Να σας μιλήσω και λόγου μου για μια συλλογή που είχα αποκτήσει πριν πολλά-πολλά χρόνια. Τέλη της δεκαετίας του '60. Καταλόγους μπουάτ, ντίσκο, καφέ, ρεστωράν! (Εννοώ τους καταλόγους με το "μενού"). Σε κάποιες περιπτώσεις αρκούσε το (τότε) γοητευτικό μου χαμόγελο για να μου παραχωρήση ο σεφ ή ο σερβιτόρος τον κατάλογο. Σε άλλες περιπτώσεις, πολυτελών καταλόγων που μυριζόμουν ότι το χαμόγελο δεν θα πιάσει, τους... λήστευα θρασύτατα.
Είχε μαζευτεί ένας αξιοσημείωτος σωρός από έντυπα: άλλα κλασικά, άλλα πρωτοποριακά,άλλα χρυσόδετα,άλλα κιτς - από ανακυκλωμένο χαρτί δεν υπήρχαν τότε, η έννοια ήταν άγνωστη.
Σε κάποια εκκαθάριση, η απελπισία - απότοκη της έλλειψης χώρου - μ' έκανε να πετάξω τη συλλογή μου στα σκουπίδια.
Τώρα που πέρασαν τα χρόνια,λυπάμαι που δεν έχω πια στα χέρια μου τον κατάλογο της "Χαβάης" ή της "Αργώς", εκεί όπου εμείς του 60 οι εκδρομείς ακούγαμε το Ντα μόλτο λοντάνο, το Α κάζα ντ'Ιρένε, το Καπρί σ'ε φινί, σκιρτώντας μπροστά στην ανακάλυψη της ζωής.
Αν η ζωή καταλήξει να ανακαλυφθεί τότε οι γονείς ως Νεοέλληνες δεν έχουν διδάξει τη ζωή και δεν έχουν εξηγήσει. Θάντερκατς και Εμπειρίκος. Τα παιδιά αποκτούν ιδέες και κουλτούρα και μαθαίνουν το ένα μέρος ως απόλυτο και μοναχό και μόνο. Ορατό και σε ετούτο εδώ το blog όπου μεσήλικες και λογοτέχνες αδυνατούν και προτιμούν ευκώλος να κατηγορήσουν σαν καχύποπτους και κακεντρεχείς τους εκείνους και τους έτσι με την ιδιότητα στης ψυχής το παρακάτω.
@ Akis,
ένα ζευγάρι λευκές κουκουβαγιες κάνανε φωλιά σ'ένα δεντρο λίγα μέτρα μακριά από το σπίτι μας...Έχω περάσει πολλά βράδυα να προσπαθω να τις δω στην αρχή και μετα να τις φωτογραφίσω, που δεν το κατάφερα ποτέ...
Δεν έχω ιδέα πως βρεθήκανε εδώ, σε ζεστό κλίμα (ν.Καλιφόρνια), μάλλον αποδράσανε από κάπου!
Κάθε βράδυ κανανε ένα απίστευτα δυνατό κρώξιμο!(...σωστό είναι αυτό;)! Αδύνατο επίσης να το περιγράψω...Να φανταστείς μαζευτήκαμε οι γείτονες να δούμε τι θα κάνουμε για τον θόρυβο...έπρεπε να κλείνεις τα παράθυρα για να μην σε ξεκουφάνουν...ανπιστευταμπλ...
Τελικά δεν κάναμε τίποτα. Μόνο ένας (Έλληνας...)απείλησε να τις σημαδέψει με ένα όπλο που είχε...
Αυτές οι κουκουβάγιες είναι ότι πιο όμορφο έχω δει, ειδικά το λευκό χρώμα τους, όταν πετούσαν νύχτες με φεγγάρι...εκπληκτικό!
Αλλά χρειαζόταν κατασκοπεία για ώρες...
Αναρωτιέμαι αν θα έρθουν φέτος...
@ Νίκο,
για κάποιον που δεν πιστεύει στα ζώδια, παραέχετε μεγάλη συλογή!
Πολύ όμορφη πάντως...
Να κανω ενα ρομαντικο σχολιο.
Αυτα ποιος τα ξεσκονιζει;
Εγω πάντως πετάω συνεχεια. Ρουχα, αντικειμενα, ως και βιβλια.
Ουτε εχτρα ξεσκονισμα χρειαζομαι, ουτε εξτρα πλυντηρια.
Υπηρετρια χρειάζομαι.
Πανάσχημη said...
Να κανω ενα ρομαντικο σχολιο.
Αυτα ποιος τα ξεσκονιζει;
-------------------
Η βιτρίνα είναι κλειστή (την άνοιξα για την φωτογράφιση). Μία φορά το χρόνο γίνεται ΤΟ ξεσκόνισμα.
Καλησπέρα σε όλους σας.
Δύο πράγματα μου άρεσαν πολύ:
1. O τίτλος του post.
2. Η συλλογή με τις συντηρητικές και μοντέρνες κουκου-βάουνες.
ΤΟ ξεσκονισμα;
Μια φορά το χρόνο; Αληθεια;
Με τέτοιες συλλογες κυριε Δημου, μονο η πολυγαμία σας σώζει.
Οχι οι κλειστες βιτρίνες.
Αχ, Πανάσχημη, νοιάζεστε για τις (περίπου) 300 κουκουβάγιες... για τα (περίπου) 30.000 βιβλία δεν ρωτάτε;
@rallou
Λευκη κουκουβαγια στην Καλιφορνια?
Μαλλον για ερωτικη απογοητευση μιλαμε.
Η ακουσε για τα υπεροχα παρτυ σου...
@πανασχημη
βιβλια,αντικειμενα,κουκουβαγιες,γραμματοσημα,δισκοι...
Μια καλη μνημη δεν ειναι παντα αρκετη για να σε φερει πισω.
Μαζευω σαν μικρο παιδι...
@nikos dimou
ενας συγγραφεας(δεν θυμαμαι) ειπε
"δεν μπορεις να γραψεις,αν δεν εχεις διαβασει πολλα βιβλια"
η γνωμη σας?
Μα ειπα "συλλογες" αγαπητέ μου.
Εγω ξερω τι προτείνω.
Πιστεψτε με.
Ιδανικο "σχημα" θα ήταν για σας.
Και το πολεμησατε χωρις να συνεκτιμησετε όλες τις παραμέτρους.
Luke Skywalker said...
Η μόνη συλλογή που έχω είναι 5-6 κούπες του καφέ
*************
Εγώ μαζεύω σκιές και προσέχω να μη μου ξεφύγουν...
Η κουκουβάγια, το πουλί της σοφίας.
Η κότα, το πουλί της βλακείας.
Από όλα τα πουλιά θαυμάζω αυτά του Χίτσκοκ...
doctor
Και ο κόκορας πουλί της ανδρείας.
(Λερναία Ύδρα ο Άλφρεντ)
Πανάσχημη said...
Ιδανικο "σχημα" θα ήταν για σας.
Και το πολεμησατε χωρις να συνεκτιμησετε όλες τις παραμέτρους.
---
Αχ, Πανάσχημη, πόσες φορές δεν πολεμάμε αυτό που, πραγματικά και βαθιά, λαχταράμε; Και γιατί ο ΝΔ να 'ναι εξαίρεση;
akis said...
ενας συγγραφεας(δεν θυμαμαι) ειπε
"δεν μπορεις να γραψεις,αν δεν εχεις διαβασει πολλα βιβλια"
η γνωμη σας?
-------------------------
Στην τέχνη ισχύουν όλοι οι κανόνες και το ...αντίθετό τους. Υπάρχουν μεγάλοι συγγραφείς που είχαν διαβάσει πολλά βιβλία κι άλλοι που είχαν διαβάσει ελάχιστα...
Πανάσχημη said...
Ιδανικο "σχημα" θα ήταν για σας.
Και το πολεμησατε χωρις να συνεκτιμησετε όλες τις παραμέτρους.
------------------------
Δεν το πολέμησα - δεν μου προέκυψε.
Στην άλλη ζωή υπόσχομαι να το δοκιμάσω.
Nikos Dimou said...
Συλλογή είναι τα βιβλία. Αλλά ούτε αυτά ξέρω πόσα είναι - γιατί δεν μπορώ να τα μετρήσω.
---
Κατά το ρηθέν "πλούσιος είναι μόνον όποιος δεν μπορεί να μετρήσει τα χρήματά του" ...
Είστε, λοιπόν, βιβλιοπλούσιος. Ευτυχώς που, γι αυτό, δεν φορολογείστε (ακόμη).
@πανασχημη
Βλεπετε πολεμους σε ειρηνικους καιρους.Κριμα.
Ανεφερα την αποψη μου με αφορμη ενα σχολιο σας.Δεν αφορουσε εσας,αλλα εμενα.
Ξαναδιαβαστε.
@Human Cannonball
...ενα δωματιο μονο για τα βινυλια.
Βεβαια σημερα το σπανιο εχει χασει την αιγλη του.Μπορεις να βρεις σχεδον τα παντα στο διαδικτυο.
Χτες εψαχνα ενα σπανιο καταργημενο βινυλιο του 1986.Το αναζητουσα 15 χρονια και το κατεβασα απο το slk σε μιση ωρα.Σε mp3.
Αναζητηστε τους jazzanova σε επανεκτελεσεις τραγουδιων του
Roland Kovac.
Human Cannonball, εντυπωσιακές και άκρως ενδιαφέρουσες οι πληροφορίες που μας παραθέσατε.
Λέτε να υπάρχει "υλικό" και στην Βόρεια Κορέα;
doctor
Antvol
Πρεπει να αναθεωρησεις το συνταγμα ΜΟΝΟΣ σου.
Και ο,τι πεις. ΝΟΜΟΣ.
Και μη ξεχασεις τι μισθο θα κοψεις για τα κορόϊδα που σιδερωνουν τα Σαββατοκυριακα αντι να αλητεύουν όπως όλος ο καλός ο κόσμος.
Α μα πια, παρατραβηξε αυτο το ανεκδοτο με τις δημοκρατικες διαδικασίες.
Τουλαχιστον εμεις εδω μεσα -νομιζω δηλαδη- σου το αναθετουμε τυφλα.
Δεν μπορω να φανταστω τι ογκο καταλαμβανουν 30,000 βιβλια.
Και αν στα περισσοτερα, τα εξωφυλλα του καθε βιβλιου ειναι πολυ μακρια το ενα απο το αλλο τοτε μαλλον χρειαζεται ενα νορμαλ 100αρι διαμερισμα για την φιλοξενια τους.
Με μεσο ορο 6 ωρες αναγνωση το καθε βιβλιο απαιτουνται 7,500 μερες!
20,8 χρονια!
Προτιμω επιλογες απο βινυλια και cd...
akis said...
Με μεσο ορο 6 ωρες αναγνωση το καθε βιβλιο...
-----------------------------
Έξη ώρες! Μερικά βιβλία (φιλοσοφικά) θέλουν έξη μήνες, κι άλλα (μυθιστορήματα) έξη μέρες. Τίποτα δεν διαβάζεται σε έξη ώρες!
Διάβασα τον κώδικα ΝταΒίντσι στο πρωτότυπο μέσα σε 2 μέρες, αλλά ένα βιβλίο για τον Βούδα (απο τις εκδόσεις Πλέθρον) μου πήρε μια βδομάδα για τις πρώτες δέκα σελίδες. Δεν ξέρω καν αν θα τα καταφέρω να το φτάσω ως την μέση.
100?
Παραθέτω μια μικρή παρουσίαση των Γλαυκόμορφων για όσους θέλουν να εμβαθύνουν λίγο παραπάνω στο θαυμαστό κόσμο της ορνιθοπανίδας.
Είναι αρπακτικά & νυχτόβια πουλιά με εξαιρετική όραση (χάρη & στα ματια που βρίσκονται & τα 2 μπροστά )& ακοή. Εχουν πυκνό μαλακά επικάλλυμένο φτέρωμα που επιτρέπει αθόρυβο πέταγμα, πολύτιμο όπλο για το κυνήγι που κάνουν με ξαφνική επίθεση. Από τα 17 είδη που υπάρχουν στην Ευρασιατική ζώνη τα 9
συναντιούνται στην Ελλάδα, σε διάφορες εποχές του έτους & σε ποικίλους οικότοπους.
Η κουκουβάγια (Athene noctua)είναι είδος (& όχι οικογένεια η τάξη) & ανήκει στην παραπάνω τάξη των Γλαυκόμορφων (Strigiformes) & είναι από τα πιο μικρόσωμα & από τα πιό κοινά της τάξης αυτής. Μάλιστα μπορεί εύκολα να παρατηρηθεί καθώς βγαίνει ήδη από το σούρουπο για κυνήγι. Αλλα σχετικά κοινά είδη είναι ο ακόμη πιο μικρόσωμος & με το γνωστό ερωτικό, εκπληκτικά ηρεμηστικό, κελάδημα, Γκιώνης & ο Χουχουριστής μεγαλόσωμος, πιό δασόβιος που όμως καταφέρνει & ζει ακόμη & σε αστικά πάρκα. Διάσημος ήταν ο Χουχουριστής που φώλιαζε στον εθνικό κήπο μέχρι πρόσφατα.
Τα πιο ενυτυπωσιακά είδη πάντως που ζουν στην Ελλάδα είναι ο γιγαντόσωμος Μπούφος το μεγαλύτερο ευρωπαικό είδος της τάξης αυτής, φτάνει τα 70 cm & άνοιγμα φτερών από 138-170 cm. Ξεχωρίζει εύκολα από το μέγεθος & τα "αυτιά" που ξεχωρίζουν. Είχαμε την απίστευτη τύχη να πέσουμε πάνω σε ένα ζευγάρι μια νύχτα σε ένα χωματόδρομο στη Λήμνο. Τέλος εξίσου εντυπωσιακή είναι η Πεπλόγλαυκα, ανοιχτόχρωμη με καρδιόσχημο πρόσωπο & με φωνή-στριγγιά βγαλμένη από θρίλερ. Είχα επίσης την τύχη να δω αρκετά βράδια στη Σιδηρούντα της Χίου, όπου είχαν αποικίσει σε ένα ερειπωμένο σπίτι.
Ολα τα είδη της τάξης αυτής αν & όχι ακόμη σε σοβαρό κίνδυνο, ωστόσο
άλλα λιγώτερο αλλά περισσότερο έχουν συνεχώς πτωτική πληθυσμιακή τάση, για ποικίλους λόγους.
Περισσότερα σχετικά με τον φτερωτό κόσμο & εδώ Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρία
Sterna hirundo said...
Παραθέτω μια μικρή παρουσίαση των Γλαυκόμορφων
----------------------
Ευχαριστούμε για τις πολύ ενδιαφέρουσες πληροφορίες!
Ν.Δ.
Συμφωνω απολυτα.
Ποσα δεν διαβασαμε 2 και 3 φορες?
Αν και μερικα βιβλια δεν τελειωνουν ποτε...
Απλα μαθηματικα παρεθεσα....
Αν υπολογιζα 12 ωρες απαιτουνται 41 χρονια και με 24 ωρες 82 χρονια.
Μια ολακερη ζωη...
Ευχαριστως,αν ζουσαμε οσο τα βιβλια...
Ο Λένιν διαβάζεται σε πέντε λεπτά. Το Κεφάλαιο σε 5 λεπτά επίσης. Ποιος πουλάει το παραμύθι ότι υπάρχουν και "φιλοσοφικά βιβλία". Ποιος φοβάται να σκεφτεί.
Πολλά από τα βιβλία είναι αναφοράς - εγκυκλοπαίδειες, λεξικά, ιστορίες - ακόμα και άπαντα. Αυτά δεν διαβάζονται (ποιος αντέχει 20 τόμους Χέγκελ).
Τα έχεις για την στιγμή που θα τα χρειασθείς.
Βέβαια αν όταν άρχισα να μαζεύω βιβλία υπήρχε το Ιντερνετ, θα μάζευα το 1/10ο.
Σορρυ για το μοντερέσι - ήρθε η ώρα των εντόμων...
"Πάνω στη βελανι-διά,
κάααθεται μια κουκουβάγια,
έχει μάτια γουρλω-τά,
και φωνάαααζει δυ-να-τά:
Κουκουβά, κουκουβά, κουκουβάβα κουκουβάααα...."
Το πόση γλύκα με πλημμύρισε με το που άνοιξα το μπλογκ και είδα τις φωτος δεν περιγράφεται - αγαπημένο μου τραγούδι από το νηπιαγωγείο, το οποίο το είχα ξεχάσει εντελώς, το ξαναθυμήθηκα με τα τραγουδάκια που έμαθα εκ νέου για τα μωρά... Μου φαινόταν πολύ περίεργο, όμορφο, συγκινητικό και λίγο λυπητερό μαζί (μάνα, γερνάω...) να ακούω τη δική μου τη φωνή να λέει αυτά τα λογάκια κι όχι της μάνας μου ή της γιαγιάς μου...
Σας διάβασα κιόλας και η ατμόσφαιρα είναι αρκούντως αισιόδοξη, έτσι, για αλλαγή...
Αν ήμουν πάντως μια από τις γάτες σου Γάτε, θα είχα φρενιάσει να βλέπω όλο αυτό το τζάτζαλο και να μην επιτρέπεται να το κατεδαφίσω και μετά να το φάω μέχρι τελευταίου πούπουλου (άντε, να φτύσω τα Swarovski)...
>:)
Οκ, enough φλώρικα, και τώρα μπίζνα:
Το ξέρατε ότι μια κουκουβάγια στάθηκε η πρώτη αιτία να ψαχτεί ο Ούγγρος γιατρός Ignatz von Péczely, και να προχωρήσει τον 19ο αι. στην σύνδεσή τους και αργότερα την "κατάστρωση" ιριδολογίας? Είδε την κουκουβάγια του (εμ, ναι, μη ρωτάτε αν την είχε και με λουράκι...) που είχε σπάσει το πόδι της και εμφανίστηκε μια χαρακιά στην ίριδά της, και το συνδύασε με τη χαρακιά στην ίριδα ενός ασθενή του, όταν έσπασε το πόδι του. Σιγά-σιγά και συνδυαστικά, τα έβαλε κάτω και presto!
Toν έφαγε η μαρμάγκα φυσικά, πολύ σφαλιάρα από τους υπόλοιπους, αλλά τελικά η Ιριδολογία χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα σαν συμπληρωματικό διαγνωστικό μέσο, δεν είναι κουφό?
Και μην αρχίσουμε τώρα τα μα δεν ειναι επιστήμη κτλ, είπα, συμπληρωματικό... Δείτε λίγα ψιλά εδώ, Ιριδολογία wiki, να δω αν θα βρω τίποτε χάρτες να δείτε και μόνοι σας για τον εαυτό σας...
(Πάντως τα nerve rings π.χ. για όσους γνωρίζουν, είναι τυπικά χαρακτηριστικά σε μεγάλες περιόδους στρες και κάνουν όντως αχνάρι στις ίριδες, αλλά άντε να σας τα δείξω τώρα, τέτοια ώρα τέτοια λόγια, έχει και μοντ!)
:)))
ΥΓ- συμπαθάτε με αυτές τις μέρες που δεν σας προλαβαίνω, στήνεται η έκθεση αφού!
Σχεδόν ταυτόχρονα με το "διάβασμα" ανακάλυψα και το σεξ. Είχα δε την πεποίθηση ότι πίσω από κάθε μεγάλο έργο υπήρχε ερωτική επιθυμία, οσοδήποτε διεστραμμένη κι αν ήταν.
Μια εποχή διάβαζα με τις σελίδες, π.χ. Βιβλίο Τούβλο 500σελ, διάβασα ήδη τις εκατό, άρα βρίσκομαι στο 1/5, κάπως έτσι περίπου.
Μετά διάβαζα αναζητώντας κεντρικές ιδέες, π.χ. τί θέλει να μου πει ο μάγκας/ η μάγκισσα;
Εδώ και καιρό διαβάζω όπως οδηγώ.
Ο βιβλιοφάγος αποτελεί μέγα ΜΥΘΟ της νεοτερικότητας. Ξέρετε ο Λούκυ Λουκ των βιβλιοθηκών, επίγονος του Κιχώτη. Διαβάζει τα πάντα, κάνει τη μεγάλη σύνθεση και στο τέλος κερδίζει και το κορίτσι! ΜΥΥΥΘος.
Ο 19ος αιώνας ήταν κατεξοχήν ο αιώνας των καουμπόυδων που πυροβολούσαν πιο γρήγορα κι απ'τη σκιά τους. Αν πάρεις μόνο την ιδεαλιστική παράδοση τελείωσες: 20 τόμους ο ένας, 20 τόμους ο άλλος, όλοι μαζί υψώνουν θριαμβευτικά 1 κωλοδάχτυλο στο γενναίο αναγνώστη. Υπάρχουν βεβαίως και περιπτώσεις όπως του Πίρς όπου τα Άπαντα είναι out of the question! (6/30 για την ώρα)
Αναρωτιέμαι αν υπάρχουν εξαιρέσεις - είκοσι τόμους που βρε παιδάκι μου και τους είκοσι να μπορείς να τους πιεις μονοκοπανιά...
Ήταν η εποχή του τυπωμένου βιβλίου, της τροχήλατης άμαξας,των ολοκληρωτικών πολέμων, των μεγάλων μυαλών, κοντολογίς μια φάση της ιστορίας.
-Άτιμο μοντερέσι με έφαγες μπαμπέσικα..(γκντουπ)
(Οι πελάτες του μπαρ κοιτάζουν αδιάφορα..)
υ.γ.: Δεν θυμάμαι ποια εφημερίδα ήταν, η Βραδυνή, η Ακρόπολη, που έγραφε για τον κύριο Χατζιδάκη και την κομμουνιστική απειλή της Λιλιπούπολης;
Και βέβαια, η Παράγραφος έκανε επίσης αφιέρωμα (με ξεσάλωμα στα σχόλια) στο μπλογκ της για τον Αντυ (θα κλάψω, με το ζόρι κρατιέμαι να μην φτιάξω ένα μπλογκ ολόκληρο για τον partner in crime μου... Μωρέ περσόνα με νικ προφανώς, ο αληθινός άνθρωπος εκεί έξω είναι, δεν έφυγε, αλλά... αλλά.)
:(((
Κι όσο για ιριδολογία, έτσι στα πεταχτά, εδώ. Στο πάνω μέρος μια ιδέα για το πώς είναι ο χάρτης της κάθε ίριδας (και στις κουκουβάγιες έτσι είναι άραγε?!) και κάτω φωτος-παραδείγματα (τα ανοιχτόχρωμα nerve rings που σας έλεγα, του ψιλο-παιγμένου ΚΝΣ, είναι στο πρώτο πόστερ, 3η σειρά από πάνω, 5η φωτο από αριστερά μετρώντας, σε ένα καφέ μάτι.
Ούτε ποσοστά παίρνω από τον κύριο, ούτε γιατρός είμαι, οκ? Απλώς για να δείτε τι γίνεται όταν παίρνουμε τις κουκουβάγιες στα σοβαρά... (φαντάσου δλδ τι θα γίνει έτσι και πάρουμε κάνα πιο φανταιζί ζώον στα σοβαρά, κάνα φλαμίνγκο πχ...)
:)))
Εμ, να καληνυχτίσω λέγω, ή να καλημερίσω τώρα με το μοντ? ΧΧΧ
καλήν εσπέρα! πάνω που προσπαθούσα να απαλλαγώ από την εξάρτηση του συλλέκτη και να αρχίσω να διαβάζω, να ακούω και να ζω τις συλλογές μου, ήρθατε να μου θυμίσετε την ομορφιά της απλής ενατένισής τους...
μια χαρά είναι κι αυτό!
Αρχαίος said...
Ο φίλος με τον μπούφο δεν είναι καθόλου "μπούφος" αγαπάει πολύ τα ζώα... Άρα για τον μπούφο μάλλον δεν θα γινόταν τίποτα καλύτερο
Σαφώς και θα γινόταν!
Θα ήταν σήμερα ελεύθερος στο δάσος της Πεντέλης απ' όπου τον μαζέψατε!
Αλλά όπως θα έλεγε κι ο φίλος μας ο Reactor: Ο μικρός μπούφος ήταν ένα ακόμα θύμα στο βωμό της ματαιοδοξίας μας.
Καλημέρα - όλοι οι προληπτικοί κλειδαμπαρωμένοι στα σπίτια τους.
Να φτύνουν, να χτυπάνε ξύλο και να τρέμουνε την γκαντεμιά.
(Αλήθεια - τι γίνεται ο Επίτιμος - πάει καλά;).
Νομίζετε πως τυχαία έβαλα τις κουκουβάγιες, χρονιάρα μέρα;
Όπως γράφτηκε και στα σχόλια γι άλλους η γλαυξ είναι κακός οιωνός...
για μένα καλός
όπως η Τρίτη και 13!
Την Παρασκευή 13 Οκτωβρίου 1307, σφαγιάστηκαν στη Γαλλία, 1.500 ιππότες του τάγματος των Ναϊτών, οι οποίοι υποτίθεται ότι γνώριζαν την κρυψώνα της ιερής σινδόνης. Από τότε η Παρασκευή και 13 θεωρήθηκε «αποφράδα» για τη δυτική, θεοκρατούμενη Ευρώπη.
Οι Έλληνες μάλλον έκαναν την απαραίτητη προσαρμογή, διότι ημέρα Τρίτη (29.05.1453) έγινε η άλωση της Πόλης.
Υ.Γ. Είναι τρελλοί αυτοί οι έλληνες. Ας έλεγαν "Τρίτη και 29"!
Πανέμορφες.... :-)
Nikos Dimou said...
για μένα καλός
όπως η Τρίτη και 13!
Πέρασαν 42 χρόνια από τις 13 Φλεβάρη του 65.Τότε που ξεκίνησα το blogging αυτής της ζωής.Πως να μην είναι καλός οιωνός!
Xρόνια πολλά Stavros (P) Isidoros!
Eσείς μάλλον, for a change, πρέπει να αποκτήσετε συλλογή με μαύρες γάτες με ωραίο στιλπνό τρίχωμα (άλλο ωραίο ζώο που το κατατρέχει η προκατάληψη περί γρουσουζιάς).
"Γρουσουζιά", ήτοι αφορμή για να μου χαλά κάπως η διάθεση (η οποία συνήθως είναι καλή), είναι για μένα μόνον οι μίζεροι άνθρωποι που γκρινιάζουν όλοι την ώρα, επειδή δεν ευχαριστιούνται με τίποτα και γιαυτό θέλουν να χαλούν και την ευχαρίστηση των άλλων.
Καλημέρα! Χρόνια πολλά Σταύρο-Ισίδωρε, να τα εκατοστήσεις! Τέλεια η ηλικία σου. Εγώ είχα παρκάρει, θυμάμαι, καμιά δεκαριά χρόνια σ’ αυτήν!
Καλημέρα σ' όλη την παρέα,
Λοιπόν, τα σημαντικότερα.
1. 13 του μήνα είχα περάσει τα μαθηματικά ένα από τα δυσκολότερα μαθήματα γιά την απόκτηση του πτυχίου μου.
2. 13 του μήνα απολύθηκα απ' τον στρτό μετά απο θητεία 28 μηνών.
3. 13 του μήνα, απόκτησα το πρώτο αλλά και το τρίτο αυτοκίνητό μου.
4. 13 του μήνα πληροφορηθήκαμε πως
ο μεγάλος μου γιός πήρε το πτυχίο του από το Εδιμβούργο.
Μερικά βασικά που θυμάμαι την στιγμή αυτή.
Ετσι γιά να καταρρέουν οι μύθοι.
Πάντως, προληπτικοί ή όχι, όλοι ασχολούμαστε με τον συνδυασμό σήμερα! Αχ, Νικόδημε, πώς μας άφησες χωρίς καινούργιο ποστ, τη μέρα τούτη; Για μένα πάντως, η Τρίτη και 13 είναι ο γουρλίδικος συνδυασμός. Από καθαρά εφηβική αντίδραση. Που μου έμεινε. Ο αγαπημένος μου μπαμπάς ήταν προληπτικός και δεν μας άφηνε να κάνουμε τίποτε τέτοια μέρα. Και γω, σαν φυσιολογική έφηβη, ήμουν εντελώς κόντρα. Και παρέμεινα!
Χρόνια Πολλά Σταυρο-Ισίσδωρε!
Georgia Sandi ε όχι και κάθε μέρα νέο ποστ! Φτάνει που και το κάθε δύο μέρες μόλις που το καταφέρνω.
Άλλωστε οι κουκουβάγιες πάνε κουτί σήμερα!
Μόλις εντόπισα τον δάκτυλο της Τρίτης και 13 στο σχόλιό μου περί γρουσουζιάς: Ωραίο μαργαριτάρι ("ολοι την ώρα" αντί, βεβαίως, "όλη την ώρα").
Θυμήθηκα τον πίνακα του Μποστ ("Ο Τιτανικός σχίζον τα κηματα της θαλάσης εις δύο-ολίγον αργότερα εβιθύσθει", ή κάπως έτσι), που είναι κρεμασμένος σε περίοπτη θέση στο σπίτι δύο αγαπημένων φίλων...
Χρόνια Πολλά και από μένα
stavros p (isisdoros)
Stavros p (isisdoros),
Πιστεύεις στις συμπτώσεις;
1:27:00 η ευχή μου γιά σένα.
1:26:00, το σχόλιο σου στο blog μου.
Η ακριβής όμως διαφορά είναι δευτερόλεπτα, γιατί έχω link τα σχόλια στο blog μου με e-mail μέσω cosmote στο κινητό μου. Την ώρα που πατούσα λοιπόν το publish εδώ, πήρα ειδοποίηση στο κινητό.
Υ.Γ. Μπάς είναι και τηλεπάθεια ρε παιδιά;
@human cannonball
Είστε τυχερός που τους γνωρίσατε.Εγώ απλώς έχω όλη τη δισκογραφία των Jazzanova.
Είναι η ημέρα του Επίτιμου σήμερα. Καλή τύχη σε όλους.
Οι προληπτικοί αυξάνονται και πληθύνονται παρά την πρόοδο της τεχνολογίας και τις ατέλειωτες εφαρμογές της στη ζωή μας.
Παλιά φοβούνταν όταν έβλεπαν μαύρους γάτους στο δρόμο.
Σήμερα φοβούνται να μπουν στο site του Γάτου λόγω της ημέρας.
Παρατηρώ μικρή επισκεψιμότητα σήμερα;
Περιμένω να δω τους ορθολογιστές να καταφθάνουν και να δώσουν απάντηση.
Που είσαι αριθμολάγνε πόντικα;
Στό προηγούμενό μου σχόλιο συμπτωματκά έκανα και το 130.
-> Ναυαγός said...
"Περιμένω να δω τους ορθολογιστές να καταφθάνουν και να δώσουν απάντηση."
Οι ορθολογιστές έχουν βγεί εξω να αγοράσουν τις μεσημεριάτικες εφημερίδες για να συμβουλευτούν το ωροσκόπιο τους.
Τα ασημένια Αθηναικά νομίσματα με την γλαύκα ήταν απο τα πιο όμορφα της εποχής εκείνης και πλήρωσαν το κόστος της τέχνης των ναών της Ακρόπολης.
Δεν λένε Τρίτη και 29 διότι συνδύασαν τις δύο αλώσεις. 13 του μήνα η άλωση το 1204, Τρίτη της Κωνσταντινούπολης. Η παράδοση άλλωστε δεν θα υιοθετούσε αγνό κομμάτι της καθολικής ιστορίας.
Stavros P (isisdoros) χρόνια πολλά/.
Και μιας και μιλάμε για κουκουβάγιες και βιβλία, ορίστε μία...
http://www.0lll.com/lud/pages/architecture/
archgallery/alsop_peckham/index.htm
Γάτε,
Θυμάσαι τα μαθητικά πηλίκια που ήταν υποχρεωμένοι να φορούν οι μαθητές δημοτικών και γυμνασίων;
Είχαν μπροστα, σαν εθνόσημο, μιά κουκουβάγια με τεράστια μάτια.
Το θυμάμαι σαν όνειρο που το φορούσε ένας γείτονας μου.
giant13 said...
Γάτε,
Θυμάσαι τα μαθητικά πηλίκια που ήταν υποχρεωμένοι να φορούν οι μαθητές δημοτικών και γυμνασίων;
------------------------------
Και κάτω από τον πηλίκιο ένα κεφάλι κουρεμένο γουλί...
Πως δεν τα θυμάμαι! Εμείς που πηγαίναμε στα ιδιωτικά τους αντιμετωπίζαμε με απόλυτη περιφρόνηση.
Άλλωστε στην επαρχία αυτό το συνήθειο κράτησε πολύ.
Και οι ποδιές; Στο δημοτικό φορούσα και εγώ. Μετά καταργήθηκε για τα αγόρια.
Χρόνια καλά
Χρόνια Πολλά
Σταυρο-Ισίσδωρε!
Aphro dont get me started with iridology
Καλησπέρα σε όλους.
Κ. Δήμου, μήπως πρέπει να διορθώσετε την ημερομηνία δημοσίευσης αυτού του post? Νομίζω ότι δημοσιεύτηκε χθες 12 & όχι την Κυριακή 11 Φεβ.
Χρόνια καλά
Χρόνια Πολλά
και από μένα φίλτατε
Σταυρο-Ισίσδωρε!
gerasimos74 said...
Καλησπέρα σε όλους.
Κ. Δήμου, μήπως πρέπει να διορθώσετε την ημερομηνία δημοσίευσης αυτού του post? Νομίζω ότι δημοσιεύτηκε χθες 12 & όχι την Κυριακή 11 Φεβ.
---------------------------
Σωστά. Το έγραψα στις 11 και ξέχασα να αλλάξω την ημερομηνία.
Η ΑΠΟΘΕΩΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑΣ.
Αυτό είναι μία συλλογή, η συλλογή της σοφής κουκουβάγιας.
Ηρθε η ώρα να φύγει η γάτα και να μπεί η κουκουβάγια.
οwlblog!
Παιδιά τι να πω σας ευχαριστώ όλους.Νίκο συγγνώμη γιά την όποια κατάχρηση χώρου.
Προλήψεις: Κρυμένοι φόβοι για το αύριο, το σήμερα..
Φοβόμαστε το άγνωστο και έχουμε εφεύρει τάχα μου σημάδια για να φυλαγόμαστε, να κοροϊδευόμαστε.
Ανασφάλειες..
13 του 1453 έγινε η άλωση.
Αν αρχίσω με το 'σαν σήμερα' για κάθε μέρα τότε, για να είμαστε 'ασφαλείς' δεν πρέπει να το κουνάμε από το σπίτι. (Και αν πάθω ηλεκτροπληξία, αν στραβοκαταπιώ κ πνιγώ);
Ολες οι μέρες γρουσουζιά λοιπόν!
Στις 14 έγινε άλλο, στις 15 άλλο κ.ο.κ.
Ολίγη σοβαρότης!...
Αλλά έχουν δίκιο οι προληπτικοί.
Οποία ατυχία! Διαβάσατε το σχόλιο μου!!!
Chris,
Μπαίνω στο site που έδωσες, αλλά όχι στη συγκεκριμένη σελίδα, κάνω κάτι λάθος ή δεν είναι σωστή η πλήρης διεύθυνση;
Μόλις έκανα το 13ο μου refresh, και γράφω το 3ο μου σχόλιο στο ποστ και ακόμα δεν έχω πάθει ούτε γρατζουνιά.
Συνεχίζω να παρατηρώ ένδεια σχολίων και ελπίζω να μην περιμένουν κάποιοι να λαλήσει ο ξάδερφος της κουκουβάγιας, ο κούκος, δώδεκα φορές για να βγουν από την ντουλάπα τους.
Ναυαγός said...
Συνεχίζω να παρατηρώ ένδεια σχολίων
---------------------
Έχουμε κακοσυνηθίσει όλοι (πρώτος εγώ!) και θεωρούμε τα 150 σχόλια λίγα!
Είναι εντελώς φυσικό: το θέμα δεν έχει σύγκρουση και κόντρα, φωτο-μπλογκ είναι...
Λογικά και τα 150 είναι πολλά...
Καλησπερα
Χαλαρα αν και 151...
150...13...13-2-07.....
13-02-07 = 4
13+02+07 =22
μεσος ορος = 13!! (22+4):2=13
ΠΟΛΥ ΣΠΑΝΙΟ
Aπλα μια εμπνευση της στιγμης.
Καλησπέρα σε όλους.
Οι κουκουβάγιες μούχουν κρατήσει παρέα σε δύσκολες σκοπιές. Κι οι μπούφοι επίσης.
Το μόνο "κουσούρι" τους, είναι που πετάνε τελείως αθόρυβα - και μποροείς ξαφνικά να φρικάρεις από το ξάφνιασμα. Με λίγη εξάσκηση άνοιγα συζήτηση, με τους μπούφους.
Εμ, βέβαια, οι μπούφοι με τους μπούφους!!!! ΛΟΛ
----------------------------------
Μια ερώτηση anula:
echo ('OK');
???
(πήγα να δω το stray.gr κι έπεσα στο xampp κι είπα να δοκιμάσω php.php για πλάκα και....)
Για να κατευνάσω κάπως την "ανησυχία" του Ναυαγού, να πω ότι στα blogs (πόσο μάλλον στο συγκεκριμένο) δεν υπάρχουν μόνο οι σχολιαστές, αλλά και οι (αφανείς) αναγνώστες..
Χρόνια πολλά στον Σταύρο-Ισίδωρο και στη Γεωργία-Γιτσάκι!
Στου Λιλιμπάγια την πλαγιά
μια κουκουβάγια με γυαλιά
κούρνιαζε μέσα στα κλαδιά
κι όσο βραδιάζει και σκοτεινιάζει
όλο και βγάζει την κραυγή της ανίας,
της αλητείας και της μοναξιάς:
Άου-Βάου-Κουκουβάου
Άου-Βάου-Κουκουβάου
Άου-Βάου-Κουκουβάου
Στριφογυρίζει η γη
και ξυπνητός ως την αυγή,
βγάζω κι εγώ συνεχώς
την κραυγή της μοναξιάς:
Άου-Βάου-Κουκουβάου
Άου-Βάου-Κουκουβάου
Άου-Βάου-Κουκουβάου
Στίχοι: Μαριανίνα Κριεζή
Μουσική: Δημήρης Μαραγκόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Σπύρος Σακκάς
Filomila said...
Για να κατευνάσω κάπως την "ανησυχία" του Ναυαγού, να πω ότι στα blogs (πόσο μάλλον στο συγκεκριμένο) δεν υπάρχουν μόνο οι σχολιαστές, αλλά και οι (αφανείς) αναγνώστες..
--------------------------
Οι οποίοι είναι συνήθως εικοσααπλάσιοι των σχολιαστών. Η σιωπηρή πλειοψηφία.
Να διορθώσω και τον στίχο:
"όλο και βγάζει την κραυγή της ανίας,
της αλητείας και της μοναξιάς"
το σωστό είναι:
της αγωνίας και της μοναξιάς (κάνει και εσωτερική ρίμα).
Κι αφού βγήκα από την αφάνεια απόψε ( :)) ),
αυτήν και
αυτήν και
αυτήν
δεν πιστεύω να τις έχεις Γάτε! ;)
Απ' ότι φαίνεται αυτά τα πουλιά εμπνέουν καλλιτέχνες...
Μάλλον με γελούν τα αυτιά μου...
Ξανα-άκουσα, μετά το διορθωτικό σχόλιό σου, το κομμάτι και αν δεν πίστευα ότι έχεις τις (σωστές) απαντήσεις σε όλα (!!!) θα έλεγα ότι είμαι βέβαιη ότι ακούω "της ανίας, της αλητείας και της μοναξιάς"...
Να πάω να κοιταχτώ γιατρέ μου? :))
Hey!
Stavros, μια χαρά ευχές πήρες, πάρε τώρα κι ένα δωράκι πιο πρακτικό, τουλάχιστον θα χαμογελάσεις...
Χρόνια σου Πολλά!!!
:)))
(οκ, οκ, ξέρω, κόκκινη κάρτα άπό το Φεμινιστικό Καφενείο, αλλά λόγω -φτου κακά- ημέρας σήμερα και παραμονής της αυριανής, τι να κάνω... όφειλα... ΛΟΛ!)
Γεωργία-gitsaki τι γιορτάζεις να βρω κάτι αντίστοιχο? Αν το έχετε ήδη πει, συγνώμη, τα μάτια μου πλέον από την κούραση κάνουν πουλάκια, τι πουλάκια, κουκουβάγιες ολόκληρες! :))
@liolios,
Let's get you started, why not? Οσο προλαβαίνουμε ένεκα άτιμο μοντερέσι...
Filomila said...
Μάλλον με γελούν τα αυτιά μου...
Ξανα-άκουσα, μετά το διορθωτικό σχόλιό σου, το κομμάτι και αν δεν πίστευα ότι έχεις τις (σωστές) απαντήσεις σε όλα...
-------------------------
Ήμουν κοντά στην Μαριαννίνα όταν έγραφε τους στίχους...
Όσο για τις καλλιτεχνικές, έχω ένα αντίγραφο της πρώτης - του Πικάσο μου πέφτει ακριβή...
Α! Δεν έχει μοντ! Μωρέ όχι πουλάκια, κουκουβάγιες και πέντε ξαδέρφια μπούφους τα μάτια μου τέτοιαν ώρα...
Gere honey, πώς και μας θυμήθηκες καλέ?! Ακουσες μπούφους κι ήρθες? Ελα Παναγία μου... (Πάει, χάλασε κι αυτός!) ΛΟΛ!
Αφρο
καλώστηνε κι ας άργησε
η Γεωργία Μ. / Gitsaki είχε κι αυτή γενέθλια. Δεν μας τα αποκάλυψε όμως...
ΓΑΤΕ!!!!
ΔΕΝ ΘΑ ΦΑΝΤΑΣΤΕΙΣ ΠΟΙΟΝ ΕΙΔΑ ΣΤΟ ΒΕΣΤΙΑΡΙΟ ΜΕ ΤΑ ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΤΙ ΝΑ ΔΟΚΙΜΑΖΕΙ!!!
ΤΟ ΣΑΤΑΝΙΚΟ ΣΑΤΑΝΑΚΙ ΝΑ ΠΡΟΒΑΡΕΙ ΜΙΑ ΣΤΟΛΗ... ΜΑ ΜΙΑ ΣΤΟΛΗ....
ΛΟΛ ΛΟΛ ΛΟΛ!!!!
(το τρελλόλαδο έκανε καλή δουλειά!)
(της Γεωργίας +ψήνεται+)
Καταπληκτικη η "Κωνσταντινουπολη" του Θεοφιλου Γκωτιε.Εξαισιος κανβας της Πολης απο πινελο ζωγραφου παρα απο πενα συγγραφεα.
"....ο ταξιδιωτης ειναι σαν το γιατρο,μπορει να λεει τα παντα."
Ονειρα γλυκα συνταξιδιωτες
@georgia m/gitsaki,
Χρόνια Πολλά με αγάπη μεγάλη, από αυτές που περνούν 40 κύματα κι όμως... μένουν.
(Ναι, όποιος δεν έχει παρακολουθήσει, δεν θα καταλάβει τα περί 40 κυμάτων, με σύντροφο που να μένει τελικά εκεί, αλλά trust me on that!).
:))
Να ευχηθώ καληνύχτα? Χμ, να ευχηθώ!
Κι αύριο είναι μεγάλη μέρα, εύχομαι γεμάτη καρδιά σε όλους μας!
(καρδούλες)
Αφρο έγραψες!
Georgia τι μαθαίνω, χιλιόχρονη και τρισευτυχισμένη.
Χρόνια πολλά σε όλους τους εορτάζοντες.
Να τα χιλιάσετε!
Aquarius rocks!!!
http://koukouvaou.blogspot.com/
Ελπίζω να μην το βρείτε κακόγουστο -just for pure fun -cross my heart!!
χεχε...
Καλημέρα!
Ευχάριστη έκπληξη οι ευχές όλων εδώ(filomila,nikos dimou,aphrodite,stavros p,rallou) αλλά δυστυχώς δεν άνοιξα τον υπολογιστή να τις δω από το βράδυ.
Πράγματι είχα χθες γενέθλια - κοίτα σύμπτωση να τα έχουμε μαζί με τον stavros p/isisdoros - αλλά εγώ δεν το ανέφερα εδώ χθες γιατί,ως συνήθως,ντρεπόμουν να το κάνω!Κι εξάλλου,δεν είναι το προσωπικό μου blog.
Γι αυτό και δεν το απεκάλυψα.
Ευχαριστώ όλους πάντως!
Καλημέρα!
Από τις κουκουβάγιες περνάμε στη θάλασσα...
όχι δεν έχει σήμερα καρδούλες και κορδέλες...
μακριά από μας το κιτς του Βαλεντίνου!
Κάθε μέρα είναι μέρα των ερωτευμένων.
athanasia...
Εγώ το δοκίμασα (γιου κνόου κόπι πέιστ) και δούλεψε.
Chris,
Ευχαριστώ, copy paste δεν με πάει (με στέλνει με το ζόρι στην κεντρική σελίδα του site απ' όπου δεν κατάφερα να βρώ τη σωστή σελίδα), παραδοσιακό type (dictee) ομοίως.
Θα ξαναδοκιμάσω μήπως ο υπολογιστής έχει τις κακές του.
βλεπω μια ομοιοτητα με τις γατες....Νικο μηπως εχει γινει μπερδεμα ασιατικο...
ως Γλαύκιος οφείλω να συγχαρώ το συγκεκριμένο post
ενδιαφέρον συλλογή. είναι πολύ ωραίο να έχει ο καθένας μια συλλογή απο οτιδήποτε,θυμάσαι στιγμές,καταστάσεις,προσώπα.πολυ ωραία και αυτή με τις κουκουβάγιες. μου άρεσε πολυ μια μεταλική μπροστά μπροστά στη τελευταία φωτογραφία.
Παρόμοια με την δικιά σας συλλογή υπάρχει μόνο στην καφετέιρια "Κουκουβάγια" στα Χανιά!
Καταπληκτικός χόρος, καταπληκτικά γλυκά (!!) και φοβερή θέα στο Κρητικό πέλαγος.
Μην χάσετε την ευκαιρία αν βρεθείτε κοντά να την αναζητήσετε, θα αισθανθείτε... σαν στο σπιτι σας! (στην κυριολεξία!)
Δημοσίευση σχολίου